niedziela, 20 sierpnia 2017

Wszystkie twarze wampira. Wybór filmów #6 Od 2001 do 2005

Straceni 2001


Zapychacz ekranu, czyli film do bólu przeciętny. 
Bohater w drodze na ślub swojej siostry zabiera autostopowicza, który okazuje się być łowcą wampirów tropiącym akurat grupę młodych krwiopijców. Wampiry zaatakowały i zostawiły na pastwę losu Megan. Sean i łowca docierają do niej. Wkrótce okazuje się, że główny bohater może nie dotrzeć na ślub siostry, gdyż został zainfekowany śmiertelnym wirusem i tylko pokonanie przywódcy grupy wampirów może uratować mu życie. 

Hellsing 2001 – 2002

Bardzo dobry serial anime. 
Hellsing to agencja od pokoleń walcząca z demonami. Jej członkami są między innymi: Victoria – wampirzyca i była policjantka, ojciec Aleksander Anderson – watykański agent, Alucard – wampiryczny arystokrata, Peter Fargason – dowódca sił zbrojnych agencji, były kapitan brytyjskiej armii, Walter – kamerdyner, niegdyś przestępca. Niebanalne zestawienie. 
Aleksander Anderson to postać wzorowana na Edwardzie Van Sloanie, aktorze, który grał Abrahama Van Helsinga w Draculi z 1931. 

Blade: Wieczny łowca II 2002

Wesley Snipes po raz drugi wciela się w jednego z najskuteczniejszych zabójców wampirów w historii kina. Tym razem zawiera on przymierze z wampirami, aby pokonać nową rasę krwiopijców – istoty atakujące tak ludzi, jak i wampiry, w dodatku odporne na srebro i czosnek. Blade oczywiście przekona się, że wampirom nie można ufać nawet w czasie trwania sojuszu. 
Akcja filmu ma miejsce w Pradze.
Część druga niestety nie jest tak dobra jak poprzednia, uboga fabularnie, zawierająca wiele niepotrzebnych, wkomponowanych na siłę wątków oraz nielogiczności. 
Reżyseria: Guillermo del Toro. 

Dracula: stronice z pamiętnika dziewicy 2002

Można inaczej? Oczywiście, że można! 
Klasyczna  opowieść o wampirze ujęta w niezwykłą formę przedstawienia tanecznego. Film całkowicie niemy i czarno-biały, nie kryjący czerpania ze źródła, ale noszący wyraźne znaki kina na wskroś nowoczesnego. Artyzm przemycający istotne problemy społeczne, takie jak rosnące niepokoje na tle etnicznym. 
Obraz zrealizowany specjalnie dla telewizji kanadyjskiej.
Muzyka Gustava Mahlera to wisienka na torcie. 

Królowa potępionych 2002

Adaptacja powieści Anne Rice. 
Lestat odradza się jako gwiazda rocka i swoją muzyką budzi do życia królową wampirów, która pragnie uczynić go królem swoich wiernych poddanych. Brzmi absurdalnie? Bo takie właśnie jest. Jednak bezbłędnie dobrana muzyka sprawia, iż film ogląda się naprawdę bardzo przyjemnie. 
W roli Lestata wystąpił Steward Townsend (Tom Cruise odrzucił propozycję ponownego zagrania wampira). Jako tytułowa królowa – Alliyah, która zginęła w wypadku samolotowym krótko po ukończeniu zdjęć. Brat sławnej piosenkarki pomagał przy pracach nad zdubbingowaniem jej głosu. 

Łowcy wampirów: Los Muertos 2002

Kontynuacja Łowców wampirów. Jest ksiądz, groźny gang wampirów, seksowne wampirzyce i Jon Bon Jovi jako łowca. Klasyczna rozpierducha w samym sercu Meksyku. 

Underworld 2003

Na ziemi od wieków, niezauważana przez ludzi, trwa wojna między arystokratycznymi wampirami a brutalnymi Lykanami. Selena, sprytna i piękna przedstawicielka rodu wampirów, odkrywa tajemnicę ważną dla obu zwaśnionych rodów. 
Underworld to film niedopracowany fabularnie, z niezrozumiałym i chyba niepotrzebnym wątkiem miłosnym, pełen efektów specjalnych inspirowanych Matrixem, ale nie tak spektakularnych i ciekawych. Nie można jednak filmowi odmówić szczególnego nastroju, na który składają się ciągle padający deszcz, niebieskawe kadry i lokacje, a właściwie lokacja, jaką jest miasto przypominające Gotham City. 

Dracula II: Odrodzenie 2003

Film nakręcony w Bukareszcie. Rumunia, ojczyzna najsłynniejszego wampira wszechczasów, miała zapewne natchnąć twórców filmu do stworzenia obrazu ponadprzeciętnego. Słabo natchnęła. 
Akcja rozgrywa się w środowisku akademickim. Studenci znajdują w prosektorium nadpalone zwłoki wampira (skąd wampir w prosektorium?). Otrzymują telefon z informacją, iż mogą sprzedać ciało za sporą sumkę. Najpierw jednak chcą zbadać "obiekt". Wampir budzi się do życia i zaczyna siać postrach...
W jednej w ról wystąpił Jason Scott Lee. Zagrał on księdza Uffizi, pogromcę bestii. Aktora o egzotycznej urodzie znamy między innymi z produkcji takich jak Księga dżungli czy Smok: historia Bruce'a Lee


Scooby Doo i Legenda Wampira 2003

Również bohaterowie stworzeni przez Williama Hannę i Josepha Barberę spotkali się z wampirami. 
Słynni łowcy fałszywych zjaw i stworów wybierają się na wakacje do Australii. Na miejscu postanawiają odwiedzić festiwal rockowej muzyki wampirów. Okazuje się, że zespoły znikają w tajemniczych okolicznościach, a w okolicy grasuje straszliwy Wrzaskun wraz ze swoją świtą, do złudzenia przypominającą zaginioną ekipę muzyków biorącą udział w poprzednim festiwalu. 

Straż nocna 2004

Rosyjski film fantasy na motywach powieści Siergieja Łukjanienki i Władimira Wasiliewa.
Akcja rozgrywa się w Moskwie. Równowaga między siłami światła i mroku jest zachwiana.
Zgodnie z umową Straż nocna patroluje świat magów, wampirów i czarownic, natomiast Mroczni patrolują siły światła. 
Zgodnie z przepowiednią niebawem pojawić ma się "Ten wielki" mający położyć kres konfliktowi. Nie wiadomo tylko, po której ze stron się opowie. 
Obraz znakomity, nie tylko pod względem fabularnym, ale i wizualnym. Bardzo dobra praca kamery. 

Pollena Dracula 3000 2004

Okropna telewizyjna produkcja Niemcy/RPA. 
Załoga statku Demeter odnajduje dryfujący w przestrzeni kosmicznej, zaginiony sto lat wcześniej wrak, na pokładzie którego czai się... 
Oglądanie tego filmu to naprawdę bolesne doświadczenie. 

Blade: Mroczna Trójca 2004

Ostatnia, najsłabsza część trylogii o dhampirze.
Tym razem Blade zmierzyć się musi nie tylko z wampirami, ale z samym Drakulą, który w sprytny sposób podburza przeciw niemu ludzi. Oczerniony w mediach, przedstawiany jako potwór Blade ścigany jest przez policję. Bohater dołącza do Nocnych Łowców, niedoświadczonej grupy polującej na wampiry. 

Van Helsing 2004

Film przenosi nas w drugą połowę XIX wieku. Van Helsing zostaje wysłany przez Watykan do Europy wschodniej, by rozprawić się z Drakulą, człowiekiem-wilkiem i monstrum Frankensteina. Pomaga mu Anna, która pochodzi z rodziny od wieków walczącej z hrabią. 
Typowe kino rozrywkowe, przyjemne dla oka. Nie tylko za sprawą Hugh Jackmana i olśniewającej Kate Beckinsale. 

Dracula III: Dziedzictwo 2005

Kręcona ponownie w Bukareszcie kolejna część filmu o księdzu-łowcy wampirów. Część, która równie dobrze mogłaby się nie ukazać. 
Filmu nie ratują ani Rutger Hauer (Drakula), ani Roy Scheider, ani tym bardziej Jason Scott Lee. 
Duchowny wybiera się do Transylwanii, aby zgładzić Drakulę. Towarzyszy mu Luke, chłopak, którego dziewczyna jest więziona przez krwiopijcę. 

Straż dzienna 2005


Efektowna, dostarczająca sporej dawki rozrywki kontynuacja Straży nocnej. Słowiańska dusza wtłoczona w efekty specjalne rodem z Hollywood. Tak powinno się robić filmy fantasy. 
Akcja zaczyna się dokładnie w momencie, w którym kończy się część pierwsza. 
Okazuje się, że "Wielkich" jest dwóch. Jeden z nich, działający w służbie ciemności, to syn głównego bohatera, Antona. Kiedy dwóch "Wielkich" spotka się, nastąpi apokalipsa. 

Wampiry: Przemiana 2005

Para turystów wpada w sam środek trwającej osiemset lat wojny między wampirami. Jedni krwiopijcy uwielbiają ludzką krew, drudzy, którym przewodzi zmysłowa Sang Neung, pragną zakończyć krwawe rządy Nirana. 
Niran porywa Amandę, dziewczynę Conora. Ten musi przyłączyć się do Sang Neung i jej świty, by pokonać Nirana i uwolnić ukochaną. 
Typowy przykład filmowej tandety. 


BloodRayne 2005

Uwe Boll, doktor literatury i mistrz beznadziejnych adaptacji gier komputerowych, tworzy film o dziewczynie będącej owocem gwałtu wampira na śmiertelniczce. Rayne pragnie zemsty na swoim potężnym ojcu, Kaganie.
Produkcja logicznie i fabularnie dziurawa jak ser szwajcarski. W dodatku wybitnie niskobudżetowa, na co przykładem jest zatrudnienie prostytutek w rolach kochanek Leonida za, bagatela, sto pięćdziesiąt euro. Filmu nie ratuje nawet moja ulubiona Michelle Rodriguez. Ani piersi Kristanny Loken.



poniedziałek, 7 sierpnia 2017

Wszystkie twarze wampira. Wybór filmów #5 Od 1990 do 2000

Krwawa Maria 1992

Marie to wampirzyca grasująca w Pittsburghu. Poluje wyłącznie na przestępców, oszczędza natomiast porządnych obywateli. Pewnego razu zalicza wpadkę i ugryziony przez nią mafijny boss nie dość, że uchodzi z życiem, to jeszcze zamienia się w wampira i powołuje do istnienia własną grupę krwiopijców. To nie jedyny kłopot Marie. Pewien policjant zbliża się zbyt blisko wampirzycy i jej sekretu. 
Film z elementami komediowymi. Wyreżyserował John Landis. 

 Dracula 1992

Film w reżyserii Francisa Forda Coppoli. Przez wielu uważany za jeden z najlepszych obrazów wampirycznych. Gwiazdorska obsada z Garym Oldmanem, Winoną Ryder, Anthonym Hopkinsem i Keanu Reevesem na czele.
Opowieść zaczyna się w XV wieku. Wołoski książę Vlad rusza na wojnę z Turkami i wygrywa ją. Jego wrogowie wysyłają ukochanej Vlada wiadomość o jego śmierci. Ta z rozpaczy popełnia samobójstwo. Vlad wraca do domu i dowiaduje się, że kapłani nie chcą pochować ciała Elisabety, gdyż ta odebrała sobie życie. Rozwścieczony i zrozpaczony książę wyrzeka się Boga i poprzysięga krwawą zemstę. Następnie film przenosi nas do XIX wieku i przedstawia nam motywy z powieści Brama Stokera.
Wizualne arcydzieło, niezwykle nastrojowe, w konwencji upiornej baśni. Od scenariusza można by natomiast oczekiwać więcej. 

Wywiad z wampirem 1994

Dzieło na motywach książki Anne Rice. Kolejny w zestawieniu film mający rzeszę wiernych fanów.  Podobnie jak Dracula Coppoli wyróżnia się gwiazdorską obsadą (Brad Pitt, Tom Cruise, Antonio Banderas, Christian Slater, Kirsten Dunst). 
Luis de Pointe du Lac traci żonę, która umiera w trakcie porodu. Zrozpaczony po śmierci ukochanej kobiety i córki nie widzi sensu życia. Odwiedza go wampir Lestat i obiecuje mu ukojenie cierpienia i życie wieczne, co oczywiście wiążę się z przemianą w krwiopijcę. Luis nigdy nie stał się do końca krwiożerczym potworem, choć niejednokrotnie był świadkiem straszliwych zbrodni, jakich dopuszczał się Lestat. Bohater spotyka się z dziennikarzem z San Francisco, kiedy czuje, że musi opowiedzieć o swoim życiu, życiu po życiu i o tym co przez ten czas widział i czuł. 
Reżyser Neil Jordan uczłowieczył wampira, wyeksponował jego portret psychologiczny. Wywiad z wampirem to bardziej dramat psychologiczny niż horror z krwi i kości. 

Wampir w Brooklynie 1995

Horror o zacięciu komediowym w reżyserii legendarnego Wesa Cravena. Nieco więcej o filmie w tekście Nazywam się Wes Craven i przyszedłem uratować horror.
W wypadku na planie filmowym zginęła dublerka Angeli Bassett (na zdjęciu), Sonya Davis. 


Uzależnienie 1995

Nakręcony w dwadzieścia dni (!), niedoceniany film Abela Ferrary (Policjanci z Miami, Porywacze ciał, Pasolini, Crime Story). Depresyjny traktat filozoficzny o odwiecznej walce dobra i zła toczącej się w ludzkim umyśle, czy może o walce umysłu z ciałem i jego słabościami. 
Studentka filozofii zostaje ugryziona przez wampira. Narastający w niej głód krwi przypomina silne uzależnienie od narkotyków. 

Dracula – wampiry bez zębów 1995

Mel Brooks i Leslie Nielsen to gwarancja dobrej zabawy. 
Czarna komedia będąca parodią wampirycznych filmów kręconych na podstawie powieści Brama Stokera. 


Od zmierzchu do świtu 1996

Kiedy mistrzowie absurdalnego kina akcji biorą się za film o wampirach, można oczekiwać ostrej jazdy bez trzymanki. Film wyreżyserowany przez Roberta Rodrigueza według scenariusza Quentina Tarantino. Występują m. in. George Clooney, Harvey Keitel, sam Tarantino, Juliette Lewis, Salma Hayek, Danny Trejo. 
Dwóch braci bandziorów ucieka przed policją do Meksyku, gdzie spotkać się mają z przyjacielem jednego z nich i odebrać obiecane pieniądze. Po drodze porywają udających się na wycieczkę kamperem byłego pastora i dwoje jego dzieci. Wszyscy zatrzymują się w przydrożnej nocnej knajpie Titty Twister, która okazuje się być siedliskiem wampirów. 
Krwawa, odjechana pulpa. Świetny pomysł i kreacje głównych bohaterów, szczególnie Richarda Gecko, zaburzonego psychicznie mordercy z niepohamowanym pociągiem do kobiet. Wydaje się jednak, że scenariusz można by  napisać lepiej. Szczególnie w drugiej części filmu, kiedy to akcja dzieje się już tylko w Titty Twister, oczekujemy czegoś więcej niż "tysiąca sposobów na zabicie wampira". 

Buffy: Postrach wampirów 1997

Młodzieżowy serial o młodej dziewczynie, której przeznaczeniem jest walka z wampirami. Pomaga jej w tym ekscentryczny bibliotekarz. W roli tytułowej Sarah Michelle Gellar. 
Powstało siedem sezonów. Ósmy kontynuowany był już nie jako film, a komiks. 

Wampiry 1998

Film Johna Carpentera na podstawie powieści Johna Steakly'ego. 
W Nowym Meksyku z wampirami walczy specjalny oddział pogromców wysłany przez Watykan. 
Horror w konwencji westernowej. 

Mądrość krokodyli 1998

Niezwykle nastrojowy, naszpikowany smakowitymi kadrami rodem z kina niemego horror i dramat opowiadający historię wampira-(multi) artysty, uwodzącego kobiety i wysysającego z nich krew, jednocześnie szukającego tej jednej, mogącej go "odkupić". Tylko czy kobieta, w której się zakocha, sama nie stanie się dla niego wampirzycą? Niekoniecznie dosłowną...
Jude Law już znany, ale jeszcze nie pokazujący pełni talentu. 

Blade – Wieczny łowca 1998

Pierwsza część trylogii, której scenarzystą (a później także reżyserem) jest David S. Goyer. 
Blade to bohater komiksowy, stworzony przez Marva Wolfmana i Gene'a Conlana. 
Główny bohater, pół-wampir, pół-człowiek, walczy z krwiopijcami w obronie ludzi. 
Dorre kino akcji z efektami specjalnymi zwiastującymi legendę Matrixa.

Blood: The Last Vampire 2000

Krótkometrażowe, nieskomplikowane anime.
Akcja ma miejsce w Japonii. Jest rok 1966. Saya, członkini tajnego oddziału zajmującego się walką z wampirami, zostaje wysłana do amerykańskiej bazy Yokota. Tam odkrywa, że wśród uczniów tamtejszej szkoły ukrywają się krwiopijcy. 

Książę ciemności: Prawdziwa historia 2000

Inne spojrzenie na tematykę "drakuliczną". Film stylizowany na prawdę historyczną ze szczątkowymi śladami horroru. Historia arystokraty próbującego odzyskać swoje ziemie. 
Telewizyjna produkcja rodem z USA. 

Cień wampira 2000

Film w filmie. 
Murnau kręci Nosferatu. Główną rolę postanawia powierzyć Maxowi Schreckowi (nazwisko po niemiecku oznacza "trwogę), który jest... prawdziwym wampirem. Reżyser chce ukryć prawdę przed ekipą filmową, ale nie pozwala na to mroczna natura krwiopijcy. 
Film przeplatany oryginalnymi ujęciami z filmu niemieckiego ekspresjonisty. 
W roli Murnaua wystąpił John Malkovich, w Schrecka zaś wcielił się świetny Willem Dafoe. 

Dracula 2000

Dziwny tytuł (niekoniecznie oznaczający ilości wyprodukowanych filmów o wampirach), słaba fabuła. 
Grupa złodziei podczas włamania i rabunku przypadkowo uwalnia wampira. 
Producentem wykonawczym filmu był Wes Craven, mistrz eksploatowania obszarów do cna wyeksploatowanych. 

Mały wampirek 2000

Holendersko-niemiecko-amerykańska produkcja komediowo-przygodowa dla najmłodszych. 
Mały Tony przenosi się z rodzicami z wielkiego amerykańskiego miasta do szkockiej prowincji. Niedługo potem zaczynają go nawiedzać sny o wampirach, którymi jest zafascynowany. Poznaje Rudolfa, krwiopijcę, jednak zupełnie nieszkodliwego dla ludzi. Tak on, jak i jego rodzice żywią się tylko krwią zwierząt. Chłopcy zaprzyjaźniają się. Toby poznaje sekrety rodziny, między innymi to, iż prześladuje ją Rooker, łowca wampirów. Rudolf i Toby poszukują magicznego kamienia, który na powrót zamieni wampirzą rodzinę w ludzi. 










wtorek, 11 lipca 2017

Za mało kurwa, kurwa! O zwiastunie "Botoksu" Patryka Vegi

Wczoraj w internetach natknąłem się na zwiastun nowego filmu Vegi. Bo ciężko się na niego nie natknąć. Dziś serwis Wirtualna Plotka Polska trąbi, że ma on już ponad pięć milionów wyświetleń. Wchodzę, sprawdzam, myślę: co za dureń to pisał? Pięćset tysięcy to nie pięć milionów. A później z pobłażaniem kiwam głową sam nad sobą. Zaraz będzie pięć i pół miliona. 

– Jaki on jest, kurwa, bez kontaktu?

Nie piszę tej notki po to, żeby rozwodzić się o mechanizmach reklamowych. Po pierwsze za dużo, po drugie i tak wiadomo, o co chodzi i dlaczego wciąż dajemy się nabierać na te same chwyty. 

– Kurwa, dostał wpierdol, zajebali mu komórkę, nie ma z nim kontaktu.

Patryk Vega. Człowiek sinusoida. Jeden z największych talentów i antytalentów współczesnego kina polskiego. Gość, który potrafił zrobić najlepszy bodaj serial w historii tego kraju (Pitbull), a potem wysikać się na widza Last minute i wysrać Ciachem. Od Ciacha gorszy jest chyba tylko Kac Wawa, a to o czymś świadczy.

– Nie będę tego palca szukać. W chuj masz. Cztery ci wystarczy.

No ale nic to. Każdy ma wzloty i upadki. A czasem, kiedy musisz napełnić lodówkę, przestajesz patrzeć na jakość. Ma się sprzedać i już. 

– Nie podoba się, to wypierdalaj.

Przyznać trzeba, że ostatnie filmy Vegi sprzedawały się znakomicie. Mógłby więc znowu skupić się na tym, co dobre. Bo lodówkę na pewno ma pełną. 

– To, co się pisze, jak jest zjebany poród.

Stężenie filmów Pitbullopodobnych w powietrzu dawno przekroczyło normę. Nie, nie jestem hejterem ani Vegi, ani jego produkcji. Po prostu staram się trzeźwo patrzeć na otaczający mnie świat. 

Filmów Vegi nie mogę oglądać na trzeźwo. 

Nie są tragiczne. Są po prostu takie same. Mam wrażenie, że można by obejrzeć tylko jeden z obrazów z uniwersum (wielkie słowo) Pitbulla, żeby móc wypowiadać się na temat całej serii. 

– A chuj wie.

Nudy. Naprawdę. Cholerne nudy. 

Ale do rzeczy. Do tegoż nieszczęsnego zwiastuna, który, mimo iż jechany jest bezlitośnie, i tak zapewni Botoksowi wielką frekwencję, może nawet rekordową. Właśnie dlatego, że jest jechany. Dlatego, że o nim głośno. Że trąbią o nim największe portale i najmniejsze biedne żuczki pokroju Niezależnej Krytyki. 

– Kurwa, co tu się dzieje, kurwa, na tym SOR-ze? Chirurg jak Batman zapierdala po oddziale.

Cztery i pół minuty bluzgów i czerstwych żartów, przy jakich Karol Strasburger jawi się nam jako  George Carlin (R.I.P., staruszku). Nie chodzi nawet o to, że te bluzgi SĄ. My z chłopakami w magazynie pokazalibyśmy bohaterom Vegi, jak się, kurwa, klnie. Chodzi bardziej o bezcelowość. O to, że rzucanie mięchem jest nie dość że nudne, to w dodatku tanie. Ktoś mógłby powiedzieć: "To jest prawdziwy film. Na faktach" (pozdro panie Piotrze Czajo). Ludzie, nie dość wam takich "faktów" na co dzień? Klniecie w myślach, klniecie na głos, słyszycie bluzgi wokół. Ileż można? Ja bym pewnie przekleństw nie zauważył, albo może słyszałbym je aż za dobrze i jarał się nimi, jak tymi w Psach, gdyby nie to, że są to inwektywy dla inwektyw. Nie przekonują mnie. Nie mam wrażenia, że coś wnoszą. Że budują charakter jakiejś postaci czy środowiska. U Vegi kurwują wszyscy tak samo, jeden chuj z jakiego piętra społecznego. 

– Kurwa, jakie zajebiste buty!

Nudy. 
I jeszcze raz nudy.

Motyla noga.

Ja się właściwie Vedze nie dziwię. Ludzie głodni, to ich karmi. Przepis sprawdzony, więc pichci to samo, tylko czasem talerz da z innym wzorkiem, coby urozmaicić jakoś posiłek. 

– Synuś... Matka, kurwa, nam jebnęła...

Jeszcze jedno. Siła reklamy jest wielka, ale na szczęście nie nieskończona. Recenzje, artykuły i zapowiedzi wrzeszczą i obwieszczają, że każdy kolejny film zawiera kultowe cytaty (słowo "kultowy" staje się odwrotnością swojego pierwotnego znaczenia). Żadnego nie złapałem. Ktoś coś? Podsuwajcie, objawcie mi pierwiastek geniuszu tkwiący w filmach Vegi. 

– Tatuś, kurwa... Wypijemy dzisiaj.

Zwiastunowi nabiłem trzy wyświetlenia. Warto było. Dzięki niemu nie obejrzę Botoksu. Możliwe, że zwiastun wprowadza potencjalnego widza w błąd. Może Botoks wcale nie jest kolejnym zlepkiem ześwirowanych fabułek polanych soczystymi inwektywami. Może to nie będzie następny obraz, którego twórcy pomylili dobry humor i celną ciętą ripostę z odzywką pyskatego gimnazjalisty. Może wcale nie czułbym, że oglądam po raz któryś ten sam film, tylko aktorzy dla niepoznaki zmienili kombinezony albo zapuścili brody. 


A Grupa Rafała Kmity śmiała się z Psów... 

– Przestań, kurwa. Wiesz, ile ja tu ludzi zabiłam?

– Kurwa, ciężko się tu pracuje, w tym szpitalu. 

poniedziałek, 10 lipca 2017

Wszystkie twarze wampira. Wybór filmów #4 Od 1980 do 1990

Zagadka nieśmiertelności 1983

Film nieżyjącego już (śmierć samobójcza w 2012 roku) Tony'ego Scotta, brata Ridleya. Kojarzony przede wszystkim jako twórca Top Guna, Człowieka w ogniu czy Karmazynowego przypływu, na długo przed największymi hitami stworzył jeden z najciekawszych i najbardziej nastrojowych filmów wampirycznych w historii kina. 
Film grozy, erotyk, dramat psychologiczny w momentami baśniowej tonacji. W rolach głównych Catherine Deneuve, David Bowie i Susan Sarandon.
Błogie życie pary wampirów, Miriam i Johna, zakłócone zostaje przez nagłe i przyśpieszone starzenie się mężczyzny. Oboje, najpierw John, potem Miriam szukają pomocy u dr Sary Roberts, która pracuje nad eliksirem młodości. 

Siła witalna 1985

Tobe Hooper między jedną a drugą Teksańską masakrą piłą mechaniczną nakręcił film o kosmicznych wampirach energetycznych. Podobno bez roznegliżowanej Mathildy May filmu nie dałoby się obejrzeć. 

Raz ugryziona 1985

Pewna czterystuletnia wampirzyca ma poważny problem: do Halloween, do którego został jedynie tydzień, musi trzykrotnie skosztować krwi pięknej dziewicy. Ale weźże, człowieku (wampirze!), znajdź dziewicę w Los Angeles!
W filmie wystąpili między innymi Lauren Hutton i Jim Carrey.

Postrach nocy 1985

Genialny film znany również pod tragicznie niezgrabnym tytułem Kruczoczarna noc
Znakomite połączenie horroru i filmu akcji, doprawione szczyptą humoru. Niepowtarzalna atmosfera przygody rodem z filmu z lat osiemdziesiątych. 
Charley odkrywa, że jego sąsiad jest wampirem, ale nikt mu w to nie wierzy. Tymczasem krwiopijca poczyna sobie coraz śmielej. Uwodzi i przemienia dziewczynę Charleya, Amy (znana w Polsce głównie jako Marcy ze Świata według Bundych Amanda Bearse). 

Lubię nietoperze 1985

Rodzimej produkcji film (z)grozy. 
Wampirzyca Iza w sklepie, w którym pracuje, poznaje psychiatrę. Prosi go o wyleczenie z wampiryzmu. Ten (oczywiście) zakochuje się w niej. 
Produkcję najlepiej streszcza Mietek vel Masochista: Masochista 46 - "Lubię nietoperze".
Ciekawostka: w filmie narkomana i pacjenta dra Junga gra Jonasz Kofta.

Łowcy potworów 1987

Dzieciaki muszą powstrzymać Draculę, który chce zawładnąć Ziemią przy pomocy powołanych do życia monstrów... 

Hrabia Kaczula 1988-1993

Hrabia Kaczula zostaje ożywiony przez swoje wierne sługi, jednak wskutek ich błędu, mianowicie użycia keczupu zamiast krwi, staje się on wegetarianinem. 
Brytyjski serial telewizyjny. 

Nosferatu w Wenecji 1988

Celuloidowa klęska. 
W zamyśle sequel dzieła Herzoga. 
Międzynarodowa obsada, kilku reżyserów i scenarzystów, niepokorny i awanturujący się na planie filmowym Kinski, wielkie ambicje i wielkie pieniądze, których nie widać na ekranie oraz zupełny brak pomysłu na fabułę – tak w skrócie można scharakteryzować to wątpliwej jakości dzieło. 

Pocałunek wampira 1988

Peter Loew, młody wydawca, który karierę okupił zdrowiem psychicznym, spędza noc z Rachel, piękną uwodzicielką o dominującym charakterze. Bohater zaczyna wierzyć, że kobieta jest wampirzycą i przemieniła go. I tak już dziwny Peter zaczyna tracić kontakt z rzeczywistością. Staje się jeszcze bardziej zgryźliwy i okrutny dla swoich podwładnych, szczególnie dla nowej pracownicy, nieśmiałej Alvy.
Znakomite studium szaleństwa i obłąkania. Tragikomiczny horror czy może dramat psychologiczny? 
Świetny, dynamiczny Nicolas Cage, człowiek o tysiącu twarzy. Choćby tylko w tym filmie. 
Mój numer jeden w tym zestawieniu.