sobota, 1 lipca 2017

Wszystkie twarze wampira. Wybór filmów #3 Od 1970 do 1980

Skosztuj krwi Drakuli 1970

Kolejne dzieło wytwórni Hammer, a skoro Hammer, to Christopher Lee. Zobaczyć go możemy co prawda dopiero od połowy, w dodatku sporadycznie, ale kiedy już pojawia się na ekranie,  rekompensuje czas oczekiwania. 
Skosztuj krwi Drakuli zaczyna się dokładnie w momencie, w którym kończy się Powrót Draculi (1968). Przypadkowy przechodzień natyka się na nadziane na krzyż zwłoki wampira i zabiera jego rzeczy, które, okazuje się, mają moc pozwalającą przywrócić krwiopijcę do życia. Ożywić Drakulę postanawia lord Courtley, satanista, który wierzy, iż da mu to szczęście i życie wieczne. 

Wampiryczne lesbijki 1971

Myliliście się, jeżeli myśleliście, że filmy o wampirach nie są już w stanie niczym was zaskoczyć. 
Linda i jej narzeczony, Omar, podczas wizyty w Stambule zaglądają do lokalu, w którym odbywa się coś w rodzaju wampiryczno-lesbijskiego performance'u. Bierze w nim udział spadkobierczyni Drakuli, której Linda wpada w oko. Kobiety łączy romans. Po upojnej nocy Linda zostaje znaleziona na plaży, po czym przewieziona do sanatorium doktora Stewarta. Przebywa w nim również poprzednia ofiara wampirycznej lesbijki...
Film wyprodukowany w kooperacji Hiszpania-RFN. 

Gebissen wird nur nachts/
The Vampire Happening 1971

Wampiryczny horror komediowy rodem z RFN ze stojącym za kamerą weteranem znanym z produkcji wytwórni Hammer, Freddie'm Francisem. 
Film inspirowany Nieustraszonymi pogromcami wampirów Polańskiego. Poza inspiracją nie wziął z niego nic dobrego. Przez wielu uważany za marną, okraszoną kiepskim humorem i zapychającą fabułę erotyką kopię filmu polskiego reżysera. 
Amerykańska aktorka dziedziczy po ciotce zamek w Transylwanii. Nie wie oczywiście, że ciotka jest wampirzycą.

Drakula kontra Frankenstein 1971

Ostatniego z rodu Frankensteinów, który kontynuuję rodzinną tradycję tworzenia potworów, odwiedza sam Drakula. Książę wampir zdradza naukowcowi miejsce pogrzebania pierwszego, legendarnego stwora. Dr Durray wskrzesza monstrum, aby zemścić się na rywalach. 
Ostatni film Lona Chaneya Juniora. 

Drakula A. D. 1972

Peter Cushing i Christoper Lee znowu spotykają się na planie filmowym.
Ukłon wytwórni Hammer w kierunku młodszej widowni.
Po dramatycznym i widowiskowym pojedynku Drakula i Van Helsing giną. Sto lat później prawnuk  krwiopijcy, Johnny, spotyka prawnuczkę Van Helsinga. Oboje – Jessica nieświadomie – wskrzeszają wampira, który pragnie zemsty na rodzie swojego odwiecznego rywala. 


Blacula 1972

Wbrew pozorom film nie wywołuje salw śmiechu, o czym mogłyby świadczyć idiotyczny tytuł i eksploatowanie skończonego zdawałoby się tematu.
Afrykański książę wpada w pułapkę Drakuli, zostaje przez niego ukąszony i uwięziony w trumnie. Wiele lat później, już w czasach współczesnych, kolekcjonerzy antyków kupują między innymi trumnę z przemienionym w wampira księciem, sprowadzają ją do Los Angeles i uwalniają jej lokatora. Krwiopijca spotyka Tinę, wcielenie jego zmarłej żony. Narzeczony siostry Tiny odkrywa, że mężczyzna jest wampirem i rozpoczyna polowanie na niego. 

Szatański plan Draculi 1973

Według wielu miłośników serii ze stajni Hammer, najsłabszy film z krwiopijcą w roli głównej.
Tym razem Drakula (w tej roli oczywiście Christopher Lee) jest szefem korporacji. Ośrodek badań bakteriologicznych to przykrywka. Mroczny hrabia pracuje nad śmiertelnie groźnym wirusem, za pomocą którego chce zniszczyć ludzkość.

Vampira 1974

Czego tu nie ma...
Starzejący się wampir wysysający Króliczki Playboya, czarna krew jednego z Króliczków, przez którą wybranka wampira zmienia kolor skóry, para walcząca z krwiopijcami, sam Drakula zmieniający kolor skóry na czarny. I na dokładkę ucieczka wampirów na karnawał w Rio. 
Twórcą scenariusza był Jeremy Lloyd, który swego czasu przyłożył rękę między innymi do powstania serialu 'Allo 'Allo!.


Krew dla Draculi 1974

Drakula w poszukiwaniu dziewiczej krwi udaje się do Włoch. Poznaje tam rodzinę Di Fiore, która ma nadzieję wydać za mąż za hrabiego jedną ze swoich czterech córek. 
Horror erotyczny pod patronatem Andy'ego Warhola, w którym niewielką rolę zagrał Roman Polański, jako że w tym samym czasie kręcił we Włoszech Co?. W obu filmach ma takie same wąsy. 

Dracula 1974

Film telewizyjny wyprodukowany w Wielkiej Brytanii. 
Obraz nastrojowy, ale pełen błędów, jak choćby węgierscy właściciele gospody mówiący po rosyjsku.
W roli wampira charakterystyczny Jack Palance, znany z ról w Batmanie, Tango i Cash, Sułtani westernu czy Jeździec znikąd.

Kapitan Kronos – łowca wampirów 1974

W jednej z wiosek giną młode kobiety. Tajemnicę dziwnych zgonów wyjaśnić może jedynie przystojny mistrz szermierki oraz szermierki słownej, nieustraszony Kapitan Kronos, który niegdyś zmuszony był zabić całą swoją rodzinę przemienioną w wampiry. 
Film wytwórni Hammer. 

Legenda siedmiu złotych wampirów 1974

Hammer nie przestaje raczyć widzów kolejnymi wariacjami na temat wampirów.
Tym razem akcja dzieje się w chińskiej wiosce. Drakula przybywa do niej, żeby pocieszyć wampiry w związku ze stratą jednego z członków ich klanu. Krwiopijcy nie wiedzą, że w Chinach jest już nieustraszony Van Helsing, który po jednym ze swoich wykładów poproszony zostaje przez mieszkańców o zdjęcie z nich klątwy i rozprawienie się z wampirami. 
Rolę Drakuli miał zagrać nie kto inny jak Christopher Lee, ale zrezygnował z niej po przeczytaniu scenariusza. 

Martin 1977

Ciężkostrawny dramat psychologiczny z elementami horroru autorstwa Geogre'a A. Romera, znanego z wyreżyserowania między innymi Nocy żywych trupów. Opowiada historię nastoletniego chłopaka, z pozoru nieśmiałego i zamkniętego w sobie, który okazuje się być groźnym i przebiegłym mordercą uważającym się za wampira. Jednak zamiast wbijać kły w swoje ofiary, usypia je środkiem ze strzykawki, by potem pić ich krew, uprzednio okaleczając scyzorykiem. 

Count Dracula 1977

Brytyjska telewizyjna adaptacja powieści Brama Stokera. W roli Drakuli Louis Jordan. Jako Van Helsing wystąpił Frank Finlay.

 Zoltan, pies Draculi 1978

Myślisz, że wymyślono już wszystko na temat Drakuli? Po raz kolejny się mylisz!
Służący Drakuli zostaje przywrócony do życia przez radzieckich żołnierzy, którzy wyjmują kołek z jego serca. Wraz z psem posiadającym umiejętność panowania nad innymi zwierzętami, przybywa do Los Angeles, aby odnaleźć ostatniego potomka rodu z Transylwanii. 
Przykład typowego włoskiego kiczu wyprodukowanego we współpracy z twórcami z USA. 

Drakula 1979

U wybrzeży Whitby rozbija się statek, którego jedynym ocalałym pasażerem jest hrabia Drakula. Przybywa on z Transylwanii, aby kupić posiadłość w Carfax Abbey. Zaprzyjaźnia się z doktorem Sewardem, jego córką Lucy, jej narzeczonym Jonathanem Harkerem oraz z ich znajomą Miną. Wkrótce Mina umiera na skutek utraty krwi i nie jest to przypadek.

Miłość od pierwszego ukąszenia 1979

Drakula opuszcza transylwańską posiadłość i przenosi się do Nowego Jorku w poszukiwaniu żony. Spotyka Cindy, której chłopak, doktor Jeff Rosenberg, odkrywa, że mężczyzna to wampir, a jego wybranka jest pod wpływem uroku krwiopijcy. Doktor z pomocą porucznika policji, Fergusona, stara się powstrzymać hrabiego. 
Horror, romans i komedia. 
Nad charakteryzacją aktorów czuwał między innymi człowiek odpowiedzialny za to w filmie Drakula z 1931 roku. 

Miasteczko Salem 1979

Ponadtrzygodzinny film na podstawie znakomitej powieści Stephena Kinga o tym samym tytule.
Młody pisarz po latach powraca do rodzinnej miejscowości i stara się rozwiązać zagadkę dziwnych zaginięć, które mogą mieć związek z nowym właścicielem tajemniczego domu na wzgórzu. 
Powieść, do której czuję wielki sentyment, oczywiście o wiele lepsza od ekranizacji. 

Nosferatu wampir 1979

Najlepszy film w tym zestawieniu i jeden z najlepszych nakręconych na podstawie powieści Stokera. Inspirowany dziełem Murnaua. 
Werner Herzog filmem tym wyniósł na wyższy poziom postać wampira, pogłębiając jego portret psychologiczny i ukazując jego tragiczny los. Znakomity Klaus Kinsky zagrał krwiopijcę przerażającego, ale też niezwykle nieszczęśliwego, samotnego, poszukującego miłości i akceptacji.
Wspaniała kreacja Isabelle Adjani, która grała postać Miny pod wpływem hipnozy. 
W rolę Renfielda wcielił się francuski artysta polskiego pochodzenia, Roland Topor – pisarz, rysownik, aktor, scenarzysta i scenograf, którego Herzog wybrał, gdyż podczas oglądania programu telewizyjnego z jego udziałem był zszokowany szalonym śmiechem, jakim Topor kończył niemal każde zdanie. 






Brak komentarzy:

Prześlij komentarz